Ενα απο τα πιό δύσκολα ερωτήματα που είχα πάντα είναι πώς ξεχωρίζεις κάποιον απο το άν είναι καλός προπονητής ή κακός. Πρίν ασχοληθώ με την προπονητική θεωρούσα οτι για να είναι κάποιος σε μιά θέση προπονητή σημαίνει είναι προπονητής.Οταν ασχολήθηκα και ανάλαβα τμήματα υποδομών άρχισα να καταλαβαίνω σιγά σιγά ποιός ”Πρέπει” να είναι προπονητής και ποιός το κάνει γιατί ”Νομίζει” οτι είναι προπονητής.Εκεί μαθαίνεις να ξεχωρίζεις ανθρώπους και ποιός δουλεύει και ποιός πίνει καφεδάκι.
Συνήθως στα παιχνίδια βλέπεις προπονητές δύο ειδών.Τους τύπους που φωνάζουν, κάνουν σαν τρελοί, προσπαθούν να δώσουν ρυθμό, έχουν πάθος και υπάρχουν και οι προπονητές που είναι καθιστοί, χαλαροί, δίνουν στο χαλαρό εντολές και γενικά είναί ήπιοι.Ποιός άραγε απο τους δύο(2) τύπους είναι καλός προπονητής; ποιός άραγε τύπος απο τους δύο γνωρίζει κ;ι ασκεί πραγματικά προπονητική; ποιός απο τους δύο είναι ο καταλληλότερος για το παιδί μου;;;
H απάντηση θα με συγχωρέσετε αλλα δεν είναι εύκολη.Εγώ απο την προσωπική μου πείρα θεωρώ οτι υπάρχουν και οι δυό τύποι και ότι και απο τους δύο τύπους προπονητών μπορείς να αποκομίσεις καλά στοιχεία.
Ο Προπονητής που φωνάζει και είναι στην τσίτα συνήθως είναι άνθρωπος παθιασμένος με αυτό που κάνει, τα δίνει όλα, λειτουργεί με το συναίσθημα, ζεί το παιχνίδι στα κόκκινα και θέλει να παλεύει μέχρι και το τελευταίο δευτερόλεπτο.
Ο Προπονητής που είναι χαλαρός και δεν είναι στα κόκκινα συνήθως τον διακρίνει η ψυχραιμία η δική του αλλα και αυτή που θέλει να περάσει στην ομάδα του, είναι ήπιος τύπος, δεν θέλει τις εντάσεις και κυρίως στηρίζετε στον ορθολογισμό και στην εμπειρία του.
Προσωπικά νομίζω οτι επειδή το μπάσκετ είναι σπόρ πάθους και εντάσεων δεν μπορείς να κοουτσάρεις αγώνα λές και λύνεις σταυρόλεξο. Νομίζω οτι πιό κοντά στο άθλημα είναι ο προπονητης που έχει πάθος.
Είχε τύχει μια φορά να ακούσω μια ιστορία που μου είπε ένας φίλος μου προπονητής ο Γιώργος.Μιά φορά τον φωνάζεί ένας προπονητής φίλος του γιώργου ο Χάρης να πάει να τον δεί σε έναν αγώνα κρίσιμο για την σεζόν.Πάει το φιλαράκι μου ο γιώργος να τον δεί και γινόταν χαμός.Ολα στο κόκκινο, ο προπονητής που είχε πάει να δεί φώναζε και γενικά υπήρχαν συνθήκες έντασης. Τελειώνει το παιχνίδι η ομάδα έτυχε και έχασε.Στο επόμενο παιχνίδι έτυχε να κοουτσάρει που είχε πάει, ο φίλος μου ο βοηθός του Χάρη ο τάκης.Ο Τάκης ήταν ένα ήρεμο άτομο, ήσυχος, χωρίς εντάσεις. Κέρδισε το παιχνίδι και τα παιδιά κάθησαν στον πάγκο μετά το τέλος του αγώνα.Πάει ο φίλος μου ο γιώργος και ρωτάει τα παιδιά: ”Ρε παιδιά μπορείτε να μου απαντήσετε ποιόν προπονητή προτιμάτε απο τους δύο; τον Xάρη που είναι φωνακλάς; ή τον βοηθό του τον Τάκη που είναι ήρεμοσ; Τα παιδιά του απάντησαν το φοβερό ότι προτιμάνε τον φωνακλά τον Χάρη παρά τον Τάκη. Τους ρώτησε Γιατί; Του απάντησαν προτιμάμε έναν άνθρωπο που δίνει το 100% του για μάς, που μάχετε, που φωνάζει, που το ζεί στο έπακρο απο κάποιον που το παίζει ψύχραιμος μέν στον πάγκο αλλα δεν μας μεταδίδει την έννοια του μαχόμαστε ώς το τέλος.
Οπως καταλαβαίνετε τα παιδιά προτιμούσαν έναν που ήταν πιο αυστηρός, πιο άγριος και πιό παθιασμένος απο κάποιον που δεν τους μετέδιδε την ένταση και το πάθος του αγώνα.Προτίμησαν τον προπονητή που είχε ένταση απο τον προπονητή που ήταν δάσκαλος στο στύλ και που δεν τους μετέδιδε πάθος.Απέξω στην εξέδρα όταν είσαι δεν καταλαβαίνεις το συνάισθημα του αγώνα και την ένταση.Νομίζεις οτι είναι σινεμά ή εκκλησία.Κρίνεις λάθος αν δεν το έχεις ζήσει ή γνωρίζεις το αντικείμενο.Γιαυτό και οι πραγματικοί κριτές των προπονητών νομίζω είναι οι ίδιοι οι παίκτες/παίκτριες τους.Αυτοί είναι οι μόνοι που μπορούν να εκφέρουν άποψη άν ο προπονητής είναι καλός είτε κακός είτε μέτριος.Ο απέξω δεν μπορεί να καταλάβει τον προπονητή.
Ποιά είναι τα καλά στοιχεία που πρέπει να έχει ο προπονητής για να καταλάβεις οτι είναι ιδανικός για το παιδί σου;
- Πρώτον και κύριο εγώ θεωρώ ότι πρέπει να αγαπάει αυτό που κάνει.
- Πιστεύω οτι πρέπει να μην είναι με το ρολόι όλη την ώρα περιμένωντας να περάσει η προπονητική του ώρα και να σηκωθεί να φύγει.Βλέπεις προπονητές που πάει ακριβώς μία ώρα και ένα τέτρτο π.χ(όχι σε κλειστό γήπεδο που αναγκαστικά φεύγεισ λόγω ώρας) και να σηκώνονται να φεύγουν λές και χάσαν το καράβι.
- Πρέπει θεωρώ ο προπονητής να είναι παιδαγωγός και να μελετάει έρευνες και μελέτες
- Πρέπει να αναβαθμίζει συνεχώς το ασκησιολόγιο του και να μελετάει και να βελτιώνετε συνεχώς
- Πρέπει ο προπονητής να μην βλέπει την προπονητική σαν δουλειά αλλα σαν τρόπο ζωής.
Δεν είναι τα χρήματα φίλε προπονητή το πάν στην ζωή.Τα χρήματα έρχονται και φεύγουν,οι νίκες και οι ήττες έρχονται και φεύγουν,η δόξα έρχετε και φεύγει….
Ενα πράγμα όμως μόνο φεύγει….. Ο ΧΡΟΝΟΣ!!!
Φίλε προπονητή….
Προσπάθησε να μελετάς καθημερινά, να εμπλουτίζεις τις γνώσεις σου, να μελετάς ειδικά ασκησιολόγια απο το εξωτερικό και απο χώρες που έχουν κάνει βήματα μπροστά στην ανάπτυξη πάνω στα τμήματα που προπονείς, να διαβάζεις βιβλία παιδαγωγικά και ψυχολογίας, να περνάς όσο πιο πολλές ώρες γίνετε στο γήπεδο.Ετσι θα γίνεις καλύτερος.Ετσι θα βοηθήσεις τους αθλητές/τριες σου.Ετσι θα κάνεις έργο.
Μην κανεις πίσω στις αρχές σου.Να τις ακολουθάς μέχρι το τέλος.Καλύτερα να έχεις ένα σχέδιο απο το να μην έχεις καθόλου σχέδιο.Να μείνεις πιστός μέχρι το τέλος.Αν δεν έχεις σαν προπονητής πίστη δεν πρόκειτε ποτέ να καταλάβεις τί κάνεις σωστό και τί λάθος.Να μάθεις να εκτιμάς παλιούς προπονητές του χώρου, άτομα που έκαναν έργο.Να εκτιμάς συνάδελφους προπονητές που προσπαθούν καθημερινά σε δύσκολες συνθήκες.Δέν είναι στον χώρο όλοι εχθροί μας και εμείς μόνο είμασε οι σωστοί.Ολοι δουλεύουμε στις υποδομές για να βοηθήσουμε τα παιδιά να πετύχουν τα όνειρα τους.Αυτή είναι η αποστολή μας και μόνο να δουλεύουμε για το χρήμα και όλα τα άλλα να έρχονται δεύτερα.
Οσα λεφτά και να κερδίσεις φίλε προπονητή τίποτα δεν συγκρίνετε με την αγάπη των παιδιών και την χαρά στα μάτια τους όταν πετυχαίνουν τους στόχους τους!
Να είσαι ταπεινός φίλε προπονητή.Να βάζεις το εγώ σου κάτω απο γενικό καλό.Να μήν είσαι ορθολογιστής και να αντιγράφεις τυφλά καταστάσεις.Οταν είσαι ταπεινός θα ανυψωθείς…..
