Ακούς τριγύρω συνεχώς δηλώσεις……
”Η ομάδα μου κάνει αναπτυξιακό μόνο”, ”Εμείς λειτουργούμε σε επαγγελματικά πρότυπα”. ”Είμαστε οι καλύτεροι”, ”Αν θές πρωταθλητισμό αλλα και αναπτυξιακό 2 σε 1, έλα σε εμάς”, ”Εχουμε τις καλύτερες ακαδημίες στην ελλάδα’, ”Σε εμάς μόνο γίνετε δουλειά” και άλλα ωραία τέτοια. Εχω μπουχτίσει τόσα χρόνια στον χώρο να ακούω το κάθε σωματείο που αβαντάρει μόνο το μαγαζί του, ταυτόχρονα θάβωντας τα άλλα σωματεία(κατά το πλείστον). Εχω κουραστεί να ακούω συνεχώς αλαζονικές δηλώσεις και κανείς να μην είναι ταπεινός.
Είναι αυτό που ακούγαμε σαν μότο απο παλιά ”Να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα”.
Στην ελλάδα το κακό είναι οτι ο εγωισμός μας περνάει το μπάσκετ.Υπέρμετρος.Δεν υπάρχει η λογική δουλεύουμε όλοι και ο καθένας κάνει ότι μπορείς.Αλλος λειτουργικά, άλλος χάνει την ώρα του, άλλος είναι ανοιχτόμυαλος και δημιουργικός, άλλος συστηματικός και ανάλογα. Εδώ όλοι τα κάνουμε όλα τέλεια, όλα είναι όπως πρέπει, όλοι είμαστε οι καλύτεροι και δεν τίθετε η έννοια ταπεινοφροσύνης ούτε για πλάκα.
Στις υποδομές ας πάρουμε παράδειγμα υπάρχουν οι ομάδες της γειτονιάς και οι ομάδες των κλειστών γηπέδων. Σε σάιτ, σε ενώσεις, στις περισσότερες εφημερίδες και τα σάιτ τους ασχολούνται με τις ομάδες των κλειστών γηπέδων λές και των ανοικτών είναι παιδιά άλλου θέου. Δέκα αφιερώσεις για ομάδες μεγάλες του κλειστού γηπέδου και άντε να δείς καμία με το ζόρι απο ανοικτό γήπεδο. H τοπική ομάδα, αν δεν την προβάλεις, αν δεν την διαφημίσεις πώς θα μαζέψει παιδιά να φέρει στο άθλημα μας; Πώς θα επιβιώσει; Δεν θα έπρεπε μέσω της ομοσπονδίας αλλα και γενικότερα του χώρου να βοηθηθούν τουλάχιστον με προβολή αυτές οι ομάδες; Oι περισσότεροι θένε να μεγαλοπιαστούν γιαυτό πάνε και τα παιδιά τους στην μεγάλη ομάδα όμως η καρδιά του μπάσκετ χτυπάει στις γειτονιές και αυτό δεν θα αλλάξει όσα χρόνια και αν περάσουν!!!
Ακους προπονητές, προσελκύουν παιδιά-γονείς για να τα φέρουν στις ομάδες που ανέλαβαν. Τους λένε οτι στην ακαδημία τους ΜΟΝΟ γίνετε δουλειά και οτι οι άλλες κοροίδευουν τον κόσμο. Ολοι βέβαια είναι οι τέλειοι και όλοι κάνουν τέλεια δουλειά μόνο αυτοί. Αφού τα κάνουμε όλα καλά σε αυτή την χώρα πώς δεν βγαίνουν παίκτες-παίκτριες κατά δεκάδες κάθε χρόνο ενώ άλλες χώρες βλέπεις κάθε σεζόν έχουν ταλεντάκια που κάνουν την διαφορά:;;;;; Αφού τα κάνουμε όλα τέλεια όλοι πώς και δεν κατεβάζει μπάλα κανείς ψηλός πλήν του ΓΙΑΝΝΗ ΑΝΤΕΤΟΚΟΥΝΜΠΟ στην χώρα μας 40 χρόνια τώρα;;;;
Αφού αρκετοί ομοσπονδιακοί προπονητές δηλώνουν οτι γνωρίζουν το αναπτυξιακό σαν τα δάχτυλα τους πώς και πάνω απο το 70%-80% δεν έχουν αναλάβει ποτέ ούτε ένα αναπτυξιακό τμήμα υποδομών πρίν μπούν στην ομοσπονδία;;; Τον γνωρίζουν τον χώρο δια μαγείας;;;;;
Eχει τύχει να πάω σε σεμινάριο προπονητών και να είμαι σε πηγαδάκι όπου ένας προπονητής ανοικτού γηπέδου απο τους 6-7 που ήταν εκεί να ρωτάει έναν ομοσπονδιακό ανάμεσα τους πασίγνωστο όνομα με χρόνια στις υποδομές και με περγαμηνές: ”Δάσκαλε έχω μια ομάδα ανοικτού που κάνουμε προπονήσεις δύο(2) την εβδομάδα και τα παιδιά δεν έρχονται εύκολα στο γήπεδο. Τι μου προτείνετε να κάνω;” και του απαντάει ο ομοσπονδιακός προπονητής: ”Εσύ μην κάνεις ομάδα, αλλα κατασκηνωτικό σύλλογο!!!!”. Χωρίς να του πεί κάποια συμβουλή έφυγε μετά απο αυτό. Είναι αυτό απάντηση ομοσπονδιακού προπονητή; Oχι να μου πείτε εσείς!!!!!
Mετά ο κάθε προπονητής-τρια που θα πετύχει αυτόν τον ίδιο ή άλλον με τις ίδιες απόψεις σε κάποιο σεμινάριο ή σχολη ή σε παρέα, θα κάτσεις να τον ακούσεις; θα τον σεβαστείς;
Ξεκάθαρα πολλοί έχουν εγωισμό. Ξεκάθαρα πολλοί προπονητές θέλουν να πάρουν ξεκούραστα το μεροκάματο τους στις ομάδες τους. Ξεκάθαρα αρκετοί σε ψηλά υφιστάμενες θέσεις θέλουν να τις διατηρήσουν και να πάρουν το γερό μηνιάτικο τους. Ξεκάθαρα πολλοί προπονητές θέλουν να διαφημίσουν τις ομάδες τους να μην χάσουν τις θέσεις τους είτε να πάρουν ατομικές. Δικαίωμα τους όλων να κάνουν ότι θέλει ο καθένας απλά καλό θα είναι να μιλάνε λιγότερο και πριν πούν κάτι να σκέφτονται!!!!
Ακούω-μαθαίνω απο γονείς….. Ολοι τα παιδιά τους τα πάνε σε ομάδες μπάσκετ διαφόρων μεγάλων συλλόγων όχι να κερδίσουν τίτλους, όχι να διαλύσουν τον αντίπαλο αλλα τα παιδιά τους να αγαπήσουν το άθλημα. Αγνότητα. Δεν υπάρχει κακά τα ψέμματα κανείς να σου πεί στα ίσια ότι πάει για να γίνει ο γιός του(αν δεν είναι ήδη) ο νέος στέφ κάρι ή ο λεμπρόν τζέιμς!!!!!!
Να πιάσουμε για τις μεγάλες ομάδες που όταν πάς να δείς αγώνα:
- Οι γονείς γράφουν στο χαρτί την ώρα και τα δευτερόλεπτα με το ρολόι που παίζει το παιδί τους;
- Kρατάνε στατιστική ακόμα και για πόσες πάσες έκανε η κόρη τους ή ο γιός τους;
- Ενω απαγορεύετε σε συγκεκριμένες ηλικιακές κατηγορίες, Kρατάνε σκόρ και αν η γραμματεία της έχει ξεφύγει κανείς πόντος ορμάνε μέσα και βρίζουν είτε κάνουν φασαρίες;
- Eνω το παίζουν υπερ-άνω με τα 2-3 διαιτητικά σφυρίγματα που δεν τουσ αρέσουν αρπάζονται με τους αντίπαλους γονείς, τον διαιτητή είτε ακόμα και την γραμματεία και αντίπαλες παίκτριες-παίκτες;
- Κοουτσάρουν απο την εξέδρα με φωνές και αρνητικά σχόλια και το παιδί τους αλλα και τα άλλα παιδιά;
Mπορώ για περιστατικά τέτοια που έχω ζήσει να γράφω κατεβατά κείμενα να γελάνε και τα τσιμέντα αλλα δεν νομίζω οτι είναι η χρονική στιγμή να γίνει. Μπορείτε να κάνετε μια βόλτα τα Σ/Κ στα γηπεδάκια και να τα ζήσετε LIVE οι ίδιοι!!!
Θα πάει μπροστά ο χώρος όταν όλοι τον σαμποτάρουν; Δεν νομίζω.
Συχνά σε πηγαδάκια συζητήσεων λένε διάφοροι προπονητές-παράγοντες ότι οι κανονισμοί που θέτουν οι ενώσεις ή η ομοσπονδία θα βοηθήσουν το άθλημα. Πώς θα βοηθήσουν το άθλημα αφου εμείς οι ίδιοι δεν θέλουμε να το βοηθήσουμε;;;;;;
-Οταν ο προπονητής φοβάται μην χάσει και χάσει το μηνιάτικο του θα κάτσει να σκεφτεί αναπτυξιακά;
-Οταν ο προπονητής δεν πληρώνετε επαρκώς θα κάτσει έξτρα ώρες να δουλέψει τις αδυναμίες του παιδιού σου;
-Oταν ο γονέας τον νοιάζει πόσο έπαιξε ο γίος του και όχι πώς πήγε η ομάδα και τα άλλα παιδιά πώς μετά ο συμπαίκτης του γιού του θα νοιαστεί για τον γιό του;
-Oταν ο γονέας κοουτσάρει απο την εξέδρα πώς θα σεβαστεί τον προπονητή; Ο Γιός αυτού του γονέα δηλαδή ο παίκτης πώς θα σεβαστεί τον προπονητή του μετά; θα μπερδευτεί απο τις οδηγίες και των δύο ή όχι;
-Oταν ο γονέας θέλει να κερδίζει συνέχεια ο γιός του πώς θα βελτιωθεί σαν άνθρωποσ στην ζωή του που θα έρθουν οι δύσκολες εποχές και οι αδικίες;
-Οταν διάφορες ”Μεγάλες ομάδες” δεν σέβονται τα συνοικιακά σωματεία προσεγγίζωντας κρυφά παίκτριες-ές τους και μιλώντας aρνητικά γιαυτά τα σωματεία, πώς μετά θα υπάρξει συνεργασία και πρόοδος:;;;;;;;;;;;;;;
Ολα αυτά τα ερωτήματα και άλλα πολλά δεν γίνετε να απαντηθούν φίλοι μου.Θα απαντηθούν όταν ο κόσμος αποφασίσει να ταπεινωθεί και να αγαπήσει τον συνάνθρωπο του.Οχι μόνο στο μπάσκετ αλλα και γενικότερα. Δεν γίνετε όλοι να είναι οι καλύτεροι.
Μου είχε πεί ένα ωραίο μότο ένας φίλος παλιότερα και είχε απολύτο δίκαιo:
”Αν δεν δώσεις δύναμη με μιά καλή κουβέντα και αυτοπεποίθηση στον διπλανό σου(π.χ τον συμπαίκτη-φίλο του γιού σου στην ομάδα) πώς θα κάνει κουπί να πάτε την βάρκα παραπέρα;;;;;”
Με τα χρόνια απο εμπειρία κατάλαβα ΞΕΚΑΘΑΡΑ οτι οι μεγάλες ομάδες προσελκύωντας έτοιμους παίκτες-τριες κάνουν ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΙΣΜΟ και ας λένε ότι θένε. Αρπάζουν παίκτες-παίκτριες κάτω τον 18 με μυνήματα σε δημόσια μέσα, σε τηλέφωνα και σε άλλα διάφορα. Μην γελάμε γιατί πολλοί απο αυτούς μετά περνάνε και στις ομοσπονδίες παίζωντας το άγιοι και αμέμπτου ηθικής…..
Δεν γίνετε να κάνει αναπτυξιακό μεγάλη ομάδα που κάνει πρωταθλητισμό μιάς και μαζεύει έτοιμους παίκτες-τριες απο τις τριγύρω ομάδες και αφήνει καμμένη γή τριγύρω. Ξεκάθαρα φαίνετε αν δεί κανείς πόσοι-πόσες πάνε σε μεγάλες ομάδες ΚΟΡΑΣΙΔΕΣ-ΝΕΑΝΙΔΕΣ-ΠΑΙΔΕΣ-ΕΦΗΒΟΙ και πόσοι-ες απο αυτούς-ες παίρνουν επαρκής συμμετοχή στο αντρικό/γυναικείο τους.
ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ κάνουν ελάχιστοι στον χώρο και υπάρχουν ομάδες ανοικτού γηπέδου που κάνουν παραγωγή παικτριών-των και δεν τους προβάλει κανείς και αντίθετα τους μειώνουν. Θεωρώ οτι Επαγγελματικά πρότυπα ακαδημία στην ελλάδα δεν έχει. Παίκτες-τριες βγαίνουν απο συγκρυρίες, απο προσπάθειες ρομαντικών προπονητών, απο θυσίες ρομαντικών προπονητών και ανθρώπων και απο προσπάθειες που άντεξαν στην λάσπη.
ΕΠΠΑΓΕΛΜΑΤΙΣΜΟ δεν κάνεις κανείς. Εκτός απο μεμονωμένα περιστατικά, σπάνια παιδιά θα κάνουν θυσίες για να πετύχουν επαγγελματικά στο μπάσκετ. Αν επιζήσουν απο όλα αυτά που αναφέραμε τότε μπορεί αλλα τα περιστατικά είναι ελάχιστα. Με τέτοια μηνιάτικα που δίνουν οι ομάδες επαγγελματικά σε παίκτες έλληνες ή παίκτριες ελληνίδες συγνώμη ποιόσ θα το ποντάρει αντί το σχολείο;;;;;; νομίζω πρέπει να είναι η εξαίρεση της εξαίρεσης!!!! Αμα ξέρεις οτι άμα χτυπήσεις 95% δεν σε καλύπτει καμία ομάδα ιατρικώς θα κάτσεις να παίξεις το κεφάλι σου κορώνα-γράμματα; Αμα ξέρεις οτι θα πληρωθείς μέχρι τα χριστούγεννα και μετά φέρε δυό ζάρια να ρίξουμε άν θα τα πάρεις θα καθήσεις να γίνεις επαγγελματίας και να μην δώσεις βάρος στην σχολή σoυ; νομίζω όχι!!!
Αυτά για τώρα….είς το επανιδείν….
