Καλησπέρα σας!
Γυρνώντας τα γήπεδα χρόνια συνέχεια ακούω γονείς και άλλους διάφορους να αναρωτιούνται ποιά είναι η καλύτερη ακαδημία για το παιδί τους, αν το παιδί τους στην ομάδα που είναι κάνει δουλειά, αν η ακαδημία θα τον κάνει παικταρά και άλλα τέτοια ωραία.Φυσικά το 80-90% και βάλε των περιπτώσεων αυτών οσο και αν διατυμπανίζουν οτι δεν τους ενδιαφέρει ο πρωταθλητισμός και οτι πάνε τα παιδιά τους στο εκάστοτε σωματείο για άθληση και το εύ αγωνίζεσθε το μόνο που θέλουν και δεν το λένε δημόσια είναι ο πρωταθλητισμός καθόλην την ένοια του.Είναι σαν π.χ τους προπονητές που κάποιοι λένε είμαστε υπέρ των κανονων κάθε προκύρηξης,υπέρ της ομοσπονδίας που θέσπισε περιορισμούς αλλα στα παιχνίδια άμα πάς να τους δείς κάνουν τα ανάποδα για να κερδίσουν έναν αγώνα με κάθε τρόπο ειδικά αν στραβώνει το σκόρ!!!
Φέτος για παράδειγμα διαβάζω στα μέσα π.χ Facebook,instagram κ.τ.λ ακαδημίες να διατυμπανίζουν πόσο σωστά λειτουργούν και οτι σέβονται τους αντίπαλους μεταδίδοντας καθημερινά την ευγενή άμμιλα.Αν πάς όμως σε παιχνίδι τους που είναι ντέρμπι ή νομίζουν οι γονείς,παράγοντες κ.τ.λ οτι αδικούνται γίνετε της κακομοίρας.Μπαίνουν μέσα γονείς,ύβρεις προς τους διαιτητές και αρκετές φορές προς αντίπαλους,τραμπουκισμούς ακόμα και σε όποιον τους στραβοκοιτάξει.Ασε που βλέπεις κάτι σκόρ να κερδίζουν 95-5 και 110-8 και να πανηγυριζουν λες και πήραν το παγκόσμιο πρωτάθλημα.
Σε γενικές γραμμές για να μην λέμε πολλά μιάς και τα πολλά λόγια είναι φτώχια έχει χαθεί λίγο-πολύ το μέτρο.Ας πούμε όμως οτι παίρνουμε την θέση του γονέα για την ώρα.Ενα μεγάλο ποσοστό παραγόντων-σωματείων λένε άλλα,κάνουν άλλα και ενώ έχουν κάποιες και καλά σταθερές απόψεις, στην πορεία τις αλλάζουν και δεν ξέρεις ποιόν και τί να εμπιστευτείς.
Εδώ γενιέτε το ερώτημα αν είσαι γονέας πού να γράψεις το παιδί σου;;;
Η απάντηση η δική μου είναι να γράψεις το παιδί σου εφόσον πραγματικά πιστεύεις σε συγκεκριμένες αρχές και όχι ότι σου πούν οι τριγύρω ή τυχαία.Οταν λέω συγκεκριμένες αρχές εννοώ τι περιμένεις σαν γονέας να αποκομίσει το παιδί σου απο την συμμετοχή του στο άθλημα και τι ζητάς.
Εγγράφω σαν γονέας το παιδί μου κάπου για να:
- Αθληθεί μιάς και η άθληση είναι υγεία
- Να πάρει αυτοπεποίθηση μέσω του ομαδικού παιχνιδιού και να σφυρηλατήσει την προσωπικότητα του
- Να πρωταγωνιστήσει άρα να κάνει πρωταθλητισμό αργότερα
- Απλά για πάρκινγκ για να κάνω τις δουλειές μου είτε να μην πέσει στα ηλεκτρονικά(αυτό είναι το πιό συνήθησ την σημερινή εποχή)
- Πάνε οι φίλοι του εκεί οπότε και εγώ θα κάνω παρέα με τους γονείς των φίλων του να περάσω καλά.
- Για οτιδήποτε άλλο…
Αυτά πρέπει να απαντήσεις πρώτα μέσα σου και μετά να αποφασίζεις σε ποιά ακαδημία θα το πάς.Σίγουρα και κάποια συμβουλή απο τους παλιούς προπονητές του χώρου θα σε βοηθούσε ιδιαίτερα στην απόφαση σου.
Προσωπικά θεωρώ οτι μια καλή ακαδημία για ένα παιδί που ξεκινάει το μπάσκετ δεν είναι τα διπλώματα,βραβεία,στην πέννα ντυμένοι προπονητές και έφοροι είτε πανελλήνια πρωταθλήματα ίσως και οι τίτλοι διάκρισης.Η ακαδημία θα πρέπει να έχει τον παρακάτω δεκάλογο:
- Καλό κλίμα απο θέμα χαρακτήρων παιδιών.
- Φιλικοί προπονητές και παράγοντες.Εξυπηρετικοί σε ότι χρειάζεστε εσείς ή το παιδί σας.
- Ξεκάθαρες ώρες προπονήσων ώστε και εσύ να φτιάξεις το πρόγραμμα σου ανάλογα απο αρχή της σεζόν.
- Προπονητές με γνώσεις πάνω στο παιδαγωγικό κομμάτι και με εμπειρία και όχι τίποτα παίκτες/παίκτριες που σταμάτησαν είτε όχι τα αντρικά/γυναικεία και ήρθαν να πάρουν μεροκάματο.Να έχουν οι προπονητές εμπειρία απο πρώτες βοήθειες και τραυματισμούς.
- Επαρκές προπονητικό υλικό δηλαδή μπάλες,κώνους,σχοινάκια και οτιδήποτε χρήσιμο και όχι πάρτε μιά μπάλα και παίξτε διπλό και χάρηκα είχα διαπιστώσει ανα εποχές σε διάφορους συλλόγους.Επαρκές επίσης φαρμακείο στο γήπεδο με όλα τα απαραίτητα.
- Οσο το δυνατόν ασφαλές περιβάλλον χωρίς τίποτα κάγκελα να εξέχουν με περίπτωση να χτυπήσει κανά παιδί ή τίποτα γωνίες με μάρμαρα ή πέτρες.
- Εκτός τον προπονητή να υπάρχει και ένας υπεύθυνος πάντα καθόλη την διάρκεια της προπόνησης να ελέγχει μην φύγει κανά παιδί μόνο του ή το αρπάξει κανείς,για οτιδήποτε πρόβλημα προκύψει τραυματισμού,αν χρειάστει να πάρει κάποιο τηλέφωνο γονέα κ.τ.λ!
- Να υπάρχει σωστή Μεθοδολογία στο ασκησιολόγιο των προπονητών,άρχη-μέση-τέλος στις ασκήσεις και αρκετό παιχνίδι.Το μπάσκετ ειδικά στις μικρές ηλικίες δεν είναι στρατιωτικό κάμπ!Είναι χώρος εκμάθησης και διασκέδασης και αυτό το έχουμε ξεχάσει χρόνια τώρα αρκετοί-ες.
- Να λειτουργεί γραμματεία ή κάποιος υπεύθυνος ώστε ότι χρειαστεί π.χ πληρωμές,πληροφορίες,αλλαγές σε ώρες ή ακυρώσεις προπονήσεων να ενημερώνονται όλοι.Γραμματεία μπορεί να κάνει και ο έφορος που προυπάρχει αν έχει την απαραίτητη εμπειρία.
- Το πιο σημαντικό όλων: Nα αγαπάνε οι προπονητές αυτό που κάνουν!!!
Απο προσωπική κρίση διαπιστώνω στο χώρο οτι οι περισσότερες ακαδημίες και ειδικά διάφορων ”Μεγάλων ομάδων” λειτουργούν καθαρά για εισπρακτικούς λόγους να πληρώνουν τα έξοδα τους και τα αντρικό/γυναικεία τμήματα.Τις μεταγραφές όταν δεν υπάρχει χορηγός ποιός άραγε τις πληρώνει λέτε;;;Οταν βάζει μια ομάδα αθλητή ή αθλήτρια αντρικού ή γυναικείου τμήματος γιατί νομίζετε οτι το κάνει; επειδή έχει εμπειρία; επειδή είναι γνώστης του αναπτυξιακού χώρου; Mάλλον για να μην πληρώνει προπονητή με πείρα που θα του ζητήσει σοβαρό μηνιάτικο και σου λέει θα την βγάλω με τον παίκτη του αντρικού και θα γλυτώσω και ένα ποσό απο τα λεφτά που θα του έδινα το μήνα.
Ελάχιστες ακαδημίες έχουν προπονητές με πραγματική εμπειρία,γνώστες του χώρου,παιδαγωγούς και κυρίως άτομα που αγαπάνε αυτό που κάνουν.
Συμβουλές:
-Γονέα μην έχεις κίνητρο να πάς το παιδί σου σε μιά ομάδα επειδή μόνο και μόνο έχει κλειστό γήπεδο.H βιτρίνα πολλές φορές απατά και δεν έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα που περιμένεις ενώ εξαρχής νομίζεις οτι είναι το ιδανικό.Στο ανοικτό γηπεδάκι το παιδί σκληραγωγείτε και είναι ένα μεγάλο προσόν αργότερα που θα το χρειαστεί.
-Μήν πηγαίνεις το παιδί σου σε ένα σωματείο μόνο και μόνο επειδή είναι απο θέμα απόστασης κοντά.Στην ζωή δεν είναι όλα ιδανικά και βολικά.Μπόρει λίγος κόπος να πάς ή ένα σωματείο σε απόσταση να είναι η καλύτερη λύση για να μάθει το παιδί σου σωστά τα βασικά του αθλήματος όπως και να μυηθεί στο άθλημα σωστά.Το να μήν κουραστώ και να τα θέλω όλα στα πιάτο δεν είναι θέσφατο οτι θα πάει καλά
-Δεν υπάρχει η λογική πάω το παιδί μου σε έναν σύλλογο να το ”Παρκάρω” για να πάω για καφεδάκι είτε να ξεκουραστώ ένα δίωρο.Μπορεί να έχει τα ανάποδα αποτελέσματα και κακές εμπειρίες αν πάει στραβά για το παιδί.
-Μην εντυπωσιάζε απο καλοντυμένους προπονητές, στην πέννα ντυμένοι που λέμε και βιαστείς να αποφασίσεις.Κατα κόρον όλα τα σωματεία χρησιμοποιούν την βιτρίνα για να προσελκύσουν αθλητές-τριες και πολλά απο αυτά είναι μόνο η βιτρίνα και τίποτα άλλο.
Μήν κρίνεις ένα βιβλίο απο το εξώφυλλό του!!!
-Γονέα μην βιαστείς να εγγράψεις κάπου το παιδί σου αλλα ψάξου πρώτα, ρώτησε, κάνε ερευνα.Μίλησε με άτομα που γνωρίζουν το αναπτυξιακό κομμάτι και έχουν εμπειρία απο διάφορες ομάδες.
Το πρώτο πράμα που πρέπει να δείς είναι αν οι προπονητές εκεί ασχέτως πτυχιακών βαθμίδων ή ονόματα του χώρου αγαπάνε αυτό που κάνουν και δεν το κάνουν τυπικά σαν αγγαρεία.Αν κάνεις το λάθος και το παιδί τα πρώτα του βιώματα στον αθλητισμό είναι κακά δύσκολα μετά κρατιέτε στον χώρο και δύσκολα επίσης θα του φύγουν αυτά τα βιώματα.Εχω γνωρίσει μέτριους προπονητές που να ξέρουν λίγα πράγματα αλλα αγαπάγαν τα παιδιά με αποτέλεσμα στο βάθος χρόνου και τα παιδιά έμαθαν κάποια πράγματα και αυτοί βελτιώθηκαν στο προπονητικό κομμάτι και στην εποικινωνία.Ολοι κέρδισαν.Εχω συναντήσει μεγάλα ονόματα παικτών-τριων και προπονητές με περγαμηνές που δεν είχαν μυρωδιά απο μικρές ηλικίες και κάναν μόνο Show και εποικινωνικά τρίκ.Ουσία μηδέν!
Γράψε το παιδί σου σε τμήμα που δεν είναι υπέρογκο απο παιδιά και κατα προτίμηση ομάδα της γειτονιάς σου!Οταν τα παιδιά είναι λίγα δίνετε πιό πολύ σημασία στο κάθε ένα ενώ όταν είναι πολλά τι να πρωτοδεί ο προπονητής και τί να πρωτοδείξει.Πάντα ήμουν υπέρ σε αυτό που λένε ότι καλύτερα πρώτος στο χωριό παρά τελευταίος στην πόλη γιαυτό και πάντα πρότεινα συνοικιακές ομάδες σε όποιον-α φίλο γονέα με ρώταγε για το παιδί του που να το πάει.
Σαν επίλογο θα αναφέρω πολλά περιστατικά κάθε χρόνο που παιδιά μετεγράφονται ή ”φεύγουν” απο την συνοικιακή ομάδα που είναι για να πάνε σε κάποια ‘‘Μεγάλη ομάδα”.Η μεγάλη ομάδα έχει όνομα,βιτρίνα σου λένε και εκεί θα τους δώσουν σημασία.Εκεί θα δοξαστούν.Πιστέψτε με εκτός απο εξαιρέσεις σπάνιες δεν συμβαίνει ποτέ αυτό.Οταν πάς σε μιά ομάδα με 500-600 παιδιά ενώ ήσουν σε ένα σωματέιο των 60-70 παιδιών το πιο πιθανότερο είναι να πούν ”Καλώς την άλλη μία συνδρομή”.Θα σου τάξουν διάφορα και μετά θα γίνεις είτε ρολίστας αντι πρωταγωνιστής που ήσουν στην ομάδα σου και σημαντικός είτε θα σε βάλουν σε κανά Β’ η Γ’ παίδων/κορασίδων π.χ καιγια εισπρακτικούς λόγους, φορώντας την φανέλα με το βιτρινόλογότυπο και θα λές είμαι μέλος στην μεγάλη ομάδα στην γειτονιά σου.
Μετά απο χρόνια θα καταλάβεις οτι σε κάψανε και ότι δεν ασχολήθηκε κανείς απο την ομάδα εκείνη μαζί σου και θα λές αδικήθηκα ενώ θα ήσουν εσύ που αδίκησες τον ευατό σου προτίστως γιατί δεν είχες πίστη!!!!!!
Σίγουρα υπάρχουν και συνοικιακές ομάδες που κάνουν τουρισμό αλλα πάντα πίστευα οτι επειδή η συνοικιακή ομάδα είναι η καρδιά του αθλήματος και απο εκεί γεννήθηκε το μπάσκετ το ιδανικό είναι να εμπιστευτείς την ομάδα της γειτονιάς γενικότερα στα πρώτα σου βήματα.
Εις το επανιδείν….
