Καλησπέρα σας!
Τελειώνουν τα πρωταθλήματα σιγά σιγά, αρκετές ομάδες πάνε για ξεκούραση και για μεταβατικές περιόδους, άλλες έχουν αμολυθεί στο μεταγραφικό παζάρι να κλείσουν νωρίς τις παίκτριες και τους πάκτες τους και πάει λέγωντας. Eμείς εδώ στο σάιΤ μεταβατική περίοδο δεν έχουμε, ασχολούμαστε με τα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα και φυσικά προσπαθούμε να αναδείξουμε απο προσωπική μας αγάπη για το σπόρ, παίκτριες, προπονητές και ομάδες κυρίως ανοικτών γηπέδων που μοχθούν καθημερινά.
Mr. Wayne: Μετά από προπονητές που επιτελούν σημαντικό έργο στον χώρο ήρθε η σειρά και για παίκτριες που δίνουν τον δικό τους αγώνα στο παρκέ. Μια τέτοια αθλήτρια είναι η ”Λιονταρίνα” Γκλόρια Κουόρντε που αγωνιζόταν φέτος για δεύτερη συνεχή σεζόν στα ‘’Λιοντάρια’’, τον Πανσερραϊκό. Η Γκλόρια γεννήθηκε στην Αθήνα το 2005. Καταγωγή έχει από την μακρινή Γκάνα και αγάπησε το μπάσκετ από μικρή ηλικία. Η πρώτη της ομάδα ήταν ο ‘’ΑΝΤΑΙΟΣ’’ και όπως μας είπε η ίδια και την έφερε στο γήπεδο ένας Αφρικανός που απεβίωσε πριν κάποια χρόνια ο Whytte Leed. Ο Leed επειδή ήξερε τον ΑΝΤΑΙΟ, τον προπονητή του Διαμαντή Μιχάλη και ότι προπονούσε παιδιά μεταναστών έφερε την μικρή το 2015 στην ομάδα γιατί πίστευε ότι ήταν ταλαντούχα και σίγουρα δεν έπεσε έξω.
Χαρά μας Γκλόρια που σε έχουμε κοντά μας σήμερα. Την πάσα μας την έδωσε ο Coach σου που σε είχε από μικρή, ο Διαμαντής Μιχάλης, και αμέσως μας κίνησε το ενδιαφέρον να σε γνωρίσουμε από κοντά.
Γκλόρια Κ.: Είναι τιμή μου που συνομιλώ μαζί σας. Χαίρομαι για την ευκαιρία που μου δίνεται να μιλήσω για τη πρώτη μου αγάπη, το μπάσκετ.
Καλώς σας βρήκα.
Mr. Wayne: Εγώ που είδα προσωπικά κάποια βιντεάκια σου και χάιλαιτς πρίν την συνέντευξη μας, γιατί πάντα κάνω Scouting όποιον είναι να φιλοξενήσω (Γέλια!!) είδα οτι έχεις εξαιρετικά στοιχεία στο παιχνίδι σου. Απο ότι μας είπες ξεκίνησες το μπάσκετ το 2015 και στις 10 Σεπτεμβρίου 2015 έκανες εγγραφή στην ομάδα. Μου κάνει εντύπωση που το θυμάσαι επακριβώς. Σου άρεσε το μπάσκετ ή απλά έτυχε; Μίλησε μας λίγο για τα πρώτα σου βήματα στον χώρο.
Γκλόρια Κ.: Σωστά. Ξεκίνησα πριν 11(!) χρόνια και ακόμα δεν το έχω βαρεθεί. Ήμουν 10 ετών τότε και μόλις είχα επιστρέψει από την Αφρική, τη χώρα μου τη Γκάνα, όπου έμεινα για περίπου 2 μισή χρόνια. Εκεί στη Γκάνα έμαθα για πρώτη φορά τι είναι το μπάσκετ. Παρόλο που η Γκανα είναι χώρα κυρίως του ποδοσφαίρου, ήρθε μια μέρα ο θείος μου στο σπίτι και μας έφτιαξε μια μπασκέτα με ότι υλικά βρήκε εκεί γύρω. Εγώ όμως προτιμούσα το ποδόσφαιρο, καθώς αυτό έπαιζαν όλα τα παιδιά της γειτονιάς. Ήμουν και καλή. Μου άρεσε να ρίχνω δυνατες κλωτσιές και να μπαίνει η μπάλα στο τέρμα. Όταν επέστρεψα στην Ελλάδα το 2014-15, και δεν είχα άλλες δραστηριότητες μετά το σχολείο, οι γονείς μου αποφάσισαν να με γράψουν σε μια ομάδα της γειτονιάς, για να με κρατήσουν απασχολημένη. Ήθελαν να με γράψουν σε ομάδα ποδοσφαίρου επειδή πήγαινε και ο αδερφός μου, αλλά δεν υπήρχε ομαδα με τμήμα κοριτσιών στη γειτονιά. Μια μέρα, μια φίλη των γονιών μου πληροφόρησε τους γονείς μου ότι υπάρχει μια ομάδα μπάσκετ στην Ευελπίδων που είχε τμήμα με κορίτσια. Και αυτή έτυχε να είναι η αφετηρία όλης της ιστορίας.
Eτσι λοιπόν και έγινε.Τα πρώτα μου βήματα ξεκίνησαν σε μια πολύ παράξενη ομάδα. Ήμασταν κατα το πλείστον μετανάστριες ουσιαστικά. Η κάθε ομάδα έχει τα δικά της στοιχεία και τις δικές της ιδιαιτερότητες, έτσι και εμείς. Για μένα ήταν ασφαλές περιβάλλον εδώ μιάς και είμασταν όλες πάνω κάτω στο ίδιο επίπεδο απο θέμα βιωσιμότητας, απο θέμα συνθηκών και απο θέμα ιδιαιτεροτήτων, μετά απλά μας έμενε η χημεία να αποκτήσουμε και να δουλέψουμε πολύ πιστεύωντας στο προπονητικό πλάνο. Και έτσι και έγινε. Πολλές φορές άμα ακούσετε τους Coach μου τότε Σπύρο Β. και Διαμαντή Μ. έλεγαν συχνά πυκνά οτι τα ταλέντα βγαίνουν απο την φτωχολογιά. Εγω το άκουγα συχνά και γιαυτό δούλευα ακόμα περισσότερο και πίστευα στον εαυτό μου. Μου έδινε δύναμη να συνεχίσω η πίστη μου και στην ομάδα, στους προπονητές και στους γονείς μου αλλα και σε μένα την ίδια….οτι θα κυνήγησω το όνειρο μου όσο πάει!!!!!
Mr. Wayne: Oπως σου είπα εξαρχής, O Coach Διαμαντής μας είπε τα καλύτερα λόγια για σένα όταν είχαμε την τιμή να τον έχουμε μαζί μας πριν λίγο καιρό γι’ αυτό και μας κίνησε την περιέργεια να σε καλέσουμε να σε γνωρίσουμε από κοντά. Σε πίστευε εξαρχής ότι θα πετύχεις; Σε ενθάρρυνε να μείνεις στον αθλητισμό και να δουλεύεις σκληρά;
Γκλόρια K.: Στην αρχή ήμουν αρκετά ντροπαλή και δεν έφτιαχνα εύκολα φίλους. Δύσκολα εμπιστευόμουν άλλους ανθρώπους. Όταν πήγαινα προπόνηση στην Ευελπίδων, μόνο φόβο αισθανομουν. Φοβόμουν ιδιαίτερα τον Coach Μιχάλη Διαμαντή, γιατί φώναζε πολύ. Νόμιζα ότι δεν μας συμπαθούσε. Τότε δεν μπορούσα να καταλάβω τον λόγο που μας φώναζε. Παίξε Δυνατά! Τρέχα! Πήδα! Μου πήρε χρόνο μέχρι να το συνηθίσω όλο αυτό. Όταν το συνήθισα, ξεκίνησα να πηγαίνω πιο συχνά στο γήπεδο. Σιγα σιγά αγάπησα και το παιχνίδι. Κάθε μέρα γινόμουν καλύτερη. Άρχισα να παίρνω αυτοπεποίθηση, έφτιαξα φιλίες που διατηρώ ακόμα και σήμερα και μου ανοίχτηκε μια πόρτα με διάφορες ευκαιρίες. Εκείνη τη περίοδο, όταν ξεκίνησα να το παίρνω πιο σοβαρά, αντιλήφθηκα πόσο πολύ πίστευε σε μένα καια στην ομάδα ο προπονητής μου. Επειδή μας έσπρωχνε κάθε μέρα να κάνουμε το ένα βήμα παραπάνω, ξεκίνησαν και οι επιτυχίες να έρχονται.
Είχαμε μια καλή ομάδα, μια μπασκετική οικογένεια.
Μr. Wayne: Θέλω να μας πεις πόσο δύσκολο ήταν να κάνεις το άλμα από το τοπικό Α’ ΕΣΚΑ στην Α1 Γυναικών και πώς το αποφάσισες. Σε βρήκε η ομάδα; τους βρήκες εσύ; Ήταν δύσκολη η απόφαση να ξενιτευτείς;
Γκλόρια: Ήταν αρκετά δύσκολο, επειδή ήρθε με ξαφνικό τρόπο. Είχα στο μυαλό μου μια εντελώς διαφορετική πορεία. Περίμενα να γινόταν πιο οργανικά. Δηλαδή είχα στόχο να παίξω σε κάθε κατηγορία και να κερδίσω με την ομάδα μου την πρόοδο στην επόμενη κατηγορία. Το πετύχαμε αυτό. Ο Ανταίος κατάφερε να φτάσει από τη Γ’ ΕΣΚΑ στην Α2 Εθνική Κατηγορία Γυναικών! Την χρονιά που ανεβήκαμε Α2, μέσω του κόουτς Διαμαντή, μου ήρθε πρόταση από τον Πανσερραϊκό στις Σέρρες. Πριν αυτού δεν μπορούσα να εντοπίσω την πόλη στο χάρτη… Ο κόουτς Κώστας Κεραμιδάς, ο οποίος ανέλαβε την γυναικεία ομάδα των Σερρών, επιθύμησε να γίνω και εγώ μια από τις παίκτριες του. Με είχε δεί μιά χρονιά πρίν όταν είχε έρθει να μας επισκεφθεί στην Γκράβα σε μιά προπόνηση μας. Πραγματικά μου φάνηκε σαν όνειρο.
Mr. Wayne: Tώρα που τελείωσες και τον 2ο σου χρόνο εκεί, πιστεύεις άξιζε που έκανες αυτή την επιλογή; Πώς είναι το κλίμα στις Σέρρες;
Γκλόρια K.: Φυσικά! Θεωρώ ότι αυτό το μεγάλο άλμα με ώθησε να γίνω καλύτερη πιο γρήγορα και να δουλέψω πιο σκληρά. Επίσης με ανάγκασε να καταλάβω καλύτερα τον εαυτό μου, και το τι πραγματικά προϋποθέτει η υψηλότερη κατηγορία του γυναικείου μπάσκετ στην Ελλάδα για να παίξω. Πιστεύω βγήκα αρκετά κερδισμένη από τις εμπειρίες και τις γνωριμίες που έκανα. Από τον κοουτς Κεραμιδά έμαθα και έναν διαφορετικό τρόπο παιχνιδιού. Ξεκίνησα να βλέπω το παιχνίδι από μια άλλη οπτική γωνία. Είχα συμπαίκτριες με 10+ χρόνια εμπειρίας παίζοντας σε υψηλές κατηγορίες, μερικές ακόμα και στο εξωτερικό. Οπότε προσπαθούσα με κάθε ευκαιρία να μάθω από αυτές ό,τι μπορούσα. Συνεχίζει να είναι μια ενδιαφέρουσα περιπέτεια και κοιτάω με μεγαλύτερη αισιοδοξία το μέλλον.
To κλίμα είναι εξαιρετικό. Ολοι είναι πολύ φιλικοί και εξυπηρετικοί. Ειδική αναφορά να κάνω στον Υπεύθυνο της ομάδας των K. Xρήστο Κηπουρό και την οικογένεια του που είναι εκεί σε ότι χρειαστώ πάντα και φυσικά στον πρόεδρο της ομάδας που στηρίζει την προσπάθεια όλων.
Mr. Wayne: Οταν ρωτήσαμε τον Coach Διαμαντή για την καταγωγή σου αφού πιάσαμε την κουβέντα σου, μας είπε οτι γεννήθηκες στην Ελλάδα και νιώθεις Ελληνίδα. Μας είπε και αυτός όπως και εσύ ότι ακόμα η υπηκοότητα σου δεν έχει βγεί όμως.Ενώ έχεις δείξει πολλα καλά πράγματα στον χώρο του μπάσκετ όλα αυτά τα χρόνια με συνεχόμενες ανόδους και πρώτη σκόρερ στην ομάδα σου αλλα και στην κατηγορία(κορασίδων/νεάνιδων), με επιτυχίες όπως την κατάκτηση του πανελλήνιο γυναικών 3×3 GR NATIONAL TOUR που είχε γίνει στο Σύνταγμα, με προκριματικά Πανελληνίων και άλλα πολλά δεν ασχολήθηκε καθόλου η Εθνική με εσένα και μας κάνει εντύπωση ειλικρινά. Ποιά η άποψη σου για αυτό;
Σε έχουν καλέσει ποτέ σε κλιμάκια είτε εθνικές ομάδες;
Γκλόρια Κ.: Από μικρή, είχα το όνειρο να φθάσω μια μέρα να παίξω για την Εθνική Γυναικών. Όταν ως κορασίδα ήμουν ανάμεσα στις παίκτριες που κλήθηκαν στα κλιμάκια Εθνικής, ήμουν πολύ ενθουσιασμένη. Γρήγορα όμως κατάλαβα ότι δύσκολα θα με επιλεξουν, επειδή δεν είχα ακόμα την ελληνική υπηκοότητα. Κόπηκα δηλαδή για κάτι που δεν βρισκόταν υπό τον έλεγχο μου, και αυτό ήταν που με πλήγωσε. Από την άλλη μεριά μου έδωσε αφορμή να αποδείξω ότι μπορώ να γίνω καλύτερη εντός και εκτός παρκέ. Παραμένει όμως ένα από τα όνειρα που ελπίζω μια μέρα να καταφέρω να εκπληρώσω.
Mr. Wayne: Θεωρείς ότι οι υπεύθυνοι των εθνικών ομάδων δεν ασχολούνται με περιπτώσεις σαν την δική σου γιατί δεν τις γνωρίζουν είτε γιατί δεν θέλουν να σπαταλήσουν χρόνο να ασχοληθούν;
Γκλόρια K.: Δεν νομίζω ότι είναι άγνωστο αυτό που βιώνουν αρκετοί αθλητές, όπως και εγώ, που είμαστε παιδιά «δεύτερης γενιάς» μεταναστών. Που σημαίνει ότι αν και έχουμε γεννηθεί εδώ, μιλάμε άπταιστα την γλώσσα, τιμούμε την ιστορία, κάνουμε τις σπουδές μας εδώ και φτιάχνουμε τη ζωή μας εδώ, δεν θεωρούμαστε ακόμα πλήρης «Έλληνες». Την ελληνική ιδιότητα την αποκτάμε εφόσον καταφέρουμε να προσανατολιστούμε στον «λαβύρινθο» των πολλών και διαφόρων νόμων και επιβιώσουμε την βραδυκίνητη γραφειοκρατία. Εχω ακούσει αρκετές μαρτυρίες για πολλούς που έχουν υποβάλει την αίτηση για κτήση ιθαγένειας και 5 χρόνια αργότερα ακόμα περιμένουν να εγκριθεί! Είναι μια κατάσταση που πιστεύω πρέπει οπωσδήποτε να αλλάξει. Και πρέπει να ξεκινήσει από όσους γνωρίζουν σε βάθος τι γίνεται και αν βέβαια έχουν τα μέσα και τη θέληση να ασχοληθούν.
Μr. Wayne: Θα θέλαμε να μας πείς ποιοί είναι οι στόχοι σου για το μέλλον και ως πού θα ήθελες να φτάσεις. Ο ΑΝΤΑΙΟΣ μας ανάφερες οτι χωρίς μεταγραφές όλα τα χρόνια πήγαινε εξαιρετικά στα πρωταθλήματα και έκανε φοβερές σεζόν. Aπο το αναπτυξιακό κομμάτι που πέρασες όλα αυτά τα χρόνια πώς είδες το επίπεδο;
Γκλόρια Κ.: Ο ΑΝΤΑΙΟΣ ήταν μια πολύ παράξενη ομάδα όπως ανέφερα και πιό πρίν. Είμασταν η μοναδική ομάδα στην Ελλάδα που την αποτελούσαν κυρίως παιδιά μεταναστών. Αυτο το γεγονός πιστεύω αποτελούσε ένα κίνητρο για όλους/όλες μας, να αποδείξουμε τι πραγματικά μπορουμε να πετύχουμε. Δεν μου αρέσει να ορίσω αυτό που πετύχαμε ώς <<Θαύμα>> αλλά με τις συνθήκες που βιώναμε κάθε ημέρα π.χ χωρίς κλειστό γήπεδο, χωρίς βοήθεις απο την πολιτεία, χωρίς χορηγείες είτε οικονομικές ενισχύσεις κ.τ.λ σίγουρα μπορείς να το πείς και έτσι.
Η πορεία της ομάδας τότε ήταν αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς, θυσιών, ομαδικότητας, ”Πείνας” και προπάντων ”Οικογένειας”. Είμασταν τόσο δεμένοι σαν ομάδα και αυτό πιστεύω ήταν το μυστικό.
Mr. Wayne: Tώρα απο ότι κατάλαβα είναι η περίοδος που δουλεύεις ατομικά και ενδυναμωσεις ώστε να είσαι έτοιμη για την νέα σεζόν αν δεν κάνω λάθος.
Εχεις προτάσεις για την ερχόμενη σεζόν είτε είναι πολύ νωρίς ακόμα για οτιδήποτε;
Γκλόρια Κ.: Aυτή την περίοδο αρχικά διαβάζω καθημερινά για να δώσω πανελλήνιες εξετάσεις ώστε να περάσω στην μεγάλη αγάπη μου την Ψυχολογία. Καθημερινά κάνω ατομικές προπονήσεις και ενδυναμώσεις με τον Coach Διαμαντή για να βελτιωθώ αλλα και να κρατιέμαι σε φόρμα. Το γνωρίζετε και εσείς ότι οι αθλητές δεν σταματάνε προπόνηση ακόμα και όταν είναι σε μή-αγωνιστικές περιόδους.
Προτάσεις και σκέψεις έχω αρκετές αλλα όλα αυτά θα τα δώ στην πορεία.
Mr. Wayne: Απο ότι μου είπες δεν έχεις μάνατζερ ώς τώρα και ότι έκανες το έκανες με την βοήθεια της οικογένειας σου και του Coach Διαμαντή που είναι τεχνικός σύμβουλος σου όλα αυτά τα χρόνια και σε συμβουλεύει σε κάθε σου βήμα. Αυτό να πώ την αλήθεια είναι περίεργο γιατί στον χώρο όπως ξέρουμε και ξέρεις και εσύ μάνατζερ έχουν απο 15 ετών κάποιοι-ες. Πολλές παίκτριες θεωρούν οτι δεν μπορείς να πάς σε Α1 εθνική κατηγορία γυναικών είτε Α2 είτε μην σου πώ και Α’ ΕΣΚΑ αν δεν έχεις μάνατζερ να σε προωθήσει. Το θεωρείς σωστό εσύ σαν σκέψη; Kαι πώς επέλεξες να πορευθείς σε αυτό τον δρόμο ώς τώρα που σίγουρα είναι επιτυχημένος;
Γκλόρια K.: Δεν είμαι κατά τους μάνατζερ απλά την παρούσα στιγμή δεν θεωρώ οτι έχω ανάγκη κάτι τέτοιο. Εχω τον τεχνικό μου σύμβουλο που με συμβουλεύει σε ότι χρειαστώ και κάποια άτομα δίπλα μου που με στηρίζουν και με βοηθάνε στο οτιδήποτε. Χωρίς χείρες βοηθείας στην ζωή δεν πάς μπροστά για πολύ, όπως και επίσης κανείς δεν μπορεί να καταφέρει κάτι τελείως μόνος του. Πάντα κάποιος θα χρειαστεί να σε βοηθήσει κάπου είτε να σε στηρίξει και πρέπει να τιμάς τα πρόσωπα αυτά και να τα σέβεσε.
Mr. Wayne: O κόσμος που μας διαβάζει σίγουρα θα θέλει να ξέρει τι ομάδα είσαι στην Α1 Γυναικών, euroleague αλλα και στο WNBA. Φυσικά θα χαρούμε να μας πείς αν σου αρέσουν κάποιες παίκτριες απο το WNBA και αν παρακολουθείς αγώνες γενικότερα.
Τι πιστεύεις χρειάζετε μια μικρή αθλήτρια να κάνει για να πετύχει τα όνειρα της; Δηλαδή τι συμβουλές θα έδινες σε ένα νέο κορίτσι που ξεκινάει σε μιά μικρή ομάδα της γειτονιάς της ώστε να ευχαριστηθεί το μπάσκετ και πετύχει τους στόχους της;
Γκλόρια K.: Χαχα. Εγώ είμαι υποστηρίκτρια του καλού μπάσκετ. Οποιαδήποτε ομάδα και να παίζει, αν παίζουν ωραίο μπάσκετ την υποστηρίζω. Έχω όμως αγαπημένες παίκτριες. Και αυτές παίζουν στη θέση μου, δηλαδή 1-2. Είναι αρκετές και θα πω τώρα μία, την Chelsea Gray.
Κατά τη γνώμη μου, μετράει πάνω απ’ όλα η αγάπη που έχεις για το άθλημα σου και η θέλησή σου να πετύχεις τα πιο τρελά σου όνειρα. Βοηθάει κιόλας να γνωρίζεις τα όρια σου και να προσπαθήσεις να τα ξεπεράσεις. Και με αυτό τον τρόπο να γίνεσαι κάθε φορά καλύτερη, σαν αθλήτρια άλλα και σαν άνθρωπος.
Μr. Wayne: Θα ήθελες να αναφέρεις κάποιος ανθρώπους που είτε σε βοήθησαν, είτε σε ενέπνευσαν, είτε σε στήριξαν αλλα και γενικά να μας πείς κάποια πραγματάκια για καθέναν απο αυτούς;Θα ήθελα επίσης να μας πείς αν κρατάς επαφές με τα κορίτσια που είσασταν μαζι.
Γκλόρια K.: Ενα πρόσωπο που με ενέπνευσε και ήταν δίπλα μου όπως και είναι ακόμα και τώρα είναι ο Coach Διαμαντής. Πάντα οτι χρειάζομαι είναι εκεί. Η αρχή λένε είναι το ήμιση του παντός και θεωρώ οτι αν δεν με πίστευε, δεν με κυνηγουσε και δεν με στήριζε καθημερινα εντός γηπέδου αλλα και ότι παρουσιαζόταν θέμα εκτός δεν θα ήμουν σήμερα εδώ που είμαι.
Σημαντικό πρόσωπο για μένα είναι και ο Coach Κοσμάς Σταύρου που ήταν βοηθός στην ομάδα μας στον ΑΝΤΑΙΟ και άμεσος συνεργάτης του Coach Διαμαντή για χρόνια και ότι πρόβλημα ή δυσκολία είχα με βοήθαγε αμέσωσ. Ελπίζω κάποτε να του ανταποδώσω την ψυχολογική υποστήριξη που μου πρόσφερε και τα σουβλάκια που μας κέρναγε μετά απο τα παιχνίδια(Γέλια!!!).Θα ήθελα να ευχαριστήσω επίσης και τον Κόουτς Σπύρο Βελλινιάτη για τις πολύτιμες συμβουλές που μου έδινε κατα καιρούς αλλα και για τις έξτρα προπονήσεις που κάναμε και που με φώναζε και έκανα προπονήσεις και με το Παιδικό/εφηβικό/αντρικό μας τμήμα(Γέλια!!!).
Θα ήθελα να αναφέρω τις συμπαίκτριες μου από τον Ανταίο, τις Μύριαμ, Βίκτορι, Μάγδαλην, Γκόλντεν, Αγγελική Ο., Αγγελική Π, Φλόρα, Κάσσυ, Κατερίνα, Γκρέιτ, Πολύτιμη, Βαλεντίνα, Ελεάνα. Σίγουρα είναι και κάποιες που ήρθαν στην πορεία και έφυγαν και έβαλαν και αυτές ένα λιθαράκι στην ομάδα τότε.
Επίσης να αναφέρω και την πολύ καλή πορεία πολλών συμπαικτριών που είχα, μικρότερων βέβαια ηλικιακά που συνεχίζουν το μπάσκετ στην μια νέα ομάδα απο πέρσι του Coach Διαμαντή τον A.O KYΨΕΛΗΣ.
Οπότε έχω ευκαιρία ειδικά τώρα Off-season κάνω προπονήσεις με την ομάδα εκεί(Α.Ο ΚΥΨΕΛΗΣ) και προσπαθώ να εμπνεύσω τα κορίτσια ειδικά τα νέα, όπως και εγώ να δουλέψουν πολύ, να ακούνε τους προπονητές τους και φυσικά να κυνηγήσουν με πίστη τα όνειρα τους.
Είχα την χαρά πρίν λίγες ημέρες να παρακολουθήσω των αγώνα Κορασίδων της Α.Ο ΚΥΨΕΛΗΣ με τον ΕΥΝΙΚΟ που ήταν ουσιαστικά τελικός ανόδου και τα κορίτσια κέρδισαν και ανέβηκαν κατηγορία, Β’ ΚΟΡΑΣΙΔΩΝ. Φοβερό είναι να βλέπεις τις συμπαίκτριες που είχες αλλα και νέα κορίτσια στο άθλημα να συνεχίζουν και να ακολουθάνε τα δικά μας βήματα και να προοδεύουν.
Mr. Wayne: Θέλω να σε ευχαριστήσω προσωπικά για τον πολύτιμο χρόνο σου και που ήσουν μαζί μας σήμερα. Μακάρι και άλλα νεαρά κορίτσια να ακολουθήσουν τον δρόμο σου που ότι πέτυχες το πέτυχες με το σπαθί σου και να ακουσουν με προσοχή τις συμβουλές σου. Στην χώρα μας πολλές φορές δεν προβάλεσε αν δεν έισαι με κάποιους μάνατζερ, είτε αν δεν είσαι απο μεγάλη ομάδα και γενικότερα υποτιμούμε τα παιδιά που ξεκίνησαν απο μια φτωχογειτονιά και μόχθησαν για να πετύχουν κάτι. Μετά βέβαια άμα πετύχουν όλοι φωτογραφίζονται δίπλα τους λές και ξεχάστηκαν όλα. Ετσι λειτουργεί η κοινωνία χρόνια γιαυτό δεν πάει και μπροστά παρά μόνο πίσω.
Καλή συνέχεια εύχομαι Γκλόρια, Καλή αγωνιστική χρονιά που έρχετε να έχεις και προπάντων χωρίς τραυματισμούς με υγεία.
